MOMENT ZWROTNY

Tak naprawdę stan ‘nie wiem’ bywa najciekawszym, zwrotnym momentem w życiu moich klientek, klientów i często trwa znacznie dłużej niż chwilę.

To niesamowita okazja, żeby się wreszcie zatrzymać w działaniu i rozejrzeć. Gdzie jestem, w jakim momencie swojego życia, czy wciąż biegnę, kogo mam blisko, czy potrafię nic nie robić?

To czas na czucie, rozpoznanie emocji, zobaczenie ich takimi, jakie są, bez oceny. Czy wiem, co mną teraz kieruje, gdzie to czuję, co mówi moje ciało, czy gdzieś boli, ciśnie, gniecie albo przyjemnie łaskocze? Czy potrafię przeżywać czy tylko nazywać uczucia? Jak je wyrażam?

Mogę zacząć robić to, co zawsze odkładałam albo to, co nigdy nie przyszłoby mi do głowy. Szukam, sprawdzam i mogę przestać w każdym momencie. Nie muszę kończyć! Doświadczam nowych wrażeń i kontaktuję się ze sobą, żeby zobaczyć, jak się z tym mam i czy mi się to podoba.

Uczę się siebie na nowo, próbuję, smakuję, dotykam i być może niepostrzeżenie zmieniam 🙂 Nienachalnie, z czułością poszerzam swoją strefę komfortu i pamiętam, że zawsze mogę zrobić pauzę.

Spójrz na ‘nie wiem’ jak na okazję i niezwykłą szansę, żeby być znów bliżej siebie i wzbogacić swoje życie.

 NIE PRZEKRACZAJ SIEBIE

Nie przekraczaj siebie. Gdy zmęczenie już sięga zenitu i gdy go nie sięga, ale czujesz, że więcej dziś już nie chcesz.

Nie przekraczaj siebie. Gdy proszą, błagają, argumentują, a ty wiesz, że nie możesz tego zrobić.

Nie przekraczaj siebie. Nawet jeśli myślisz, że tylko w ten sposób zyskasz uwagę, szacunek, utrzymasz związek. 

Zwłaszcza wtedy nie przekraczaj siebie. To jeden z największych aktów miłości i dobroci dla siebie. Poczuj jak to jest zatroszczyć się o siebie, być przyjacielem zamiast zdrajcą. 

Potężna moc tu drzemie 💪💜

 TEORIA LUSTRA

Teoria lustra.

Zgadzasz się z nią czy niekoniecznie?

Różne są podejścia do tego, jak reagujemy na zachowania innych ludzi.

Mnie jest bliskie sprawdzanie, czy pod tym, że coś/ ktoś mnie denerwuje kryje się jakiś mój kawałek cienia?

Oczywiście, gdy trzeba, stawiam granice, mówię stop przemocy w choćby najsubtelniejszej formie.

I jednocześnie patrzę, co mi to robi.

Czy wciąż trafia mnie szlag, gdy widzę np. ludzką głupotę?

Czy mam wpływ na wybory tych ludzi? Jeśli nie, to dlaczego mnie to tak rusza, złości?

Co się kryje pod spodem i sprawia, że tak naprawdę uderzam w samą siebie, szkodzę sobie i ryzykuję własne zdrowie?

Czy sama sobie pozwalam na bycie głupią? I co to w ogóle znaczy?

Nie zawsze udaje mi się odkryć karty za pierwszym razem. Czasem zostawiam temat, ale zawsze wracam, gdy zauważę, że emocje są duże. Chcę wiedzieć, przyjrzeć się temu, na co mam realny wpływ.

Bo w zasadzie największy wpływ mam tylko i aż na siebie.