DROBNE

Może być tak, że nawet jeśli masz pieniądze, to i tak poczucie ich braku może ci towarzyszyć. To mogą być myśli, że np. i tak masz ich za mało, że je wydasz i nie wrócą, że ich zabraknie w którymś momencie.

Jeśli się na tym skupiasz, to chcąc nie chcąc jesteś w energii braku i ponieważ energia podąża za uwagą, to tego braku masz jeszcze więcej.

Dlatego każdy najdrobniejszy pieniądz jest ważny i za każdy przysłowiowy grosz warto być wdzięcznym. Wtedy czujesz, że masz pieniądze i chcesz ich więcej, ale już je masz.

I czy przyjdzie ich więcej, czy nie przyjdzie, jest dobrze i jesteś w stanie z tym żyć. Nie ma w związku z tym katastrofy czy końca świata.

Wiesz, że one przyjdą teraz albo później, może w innej formie czy kwocie.

To jest również puszczanie kontroli i nauka zaufania.

 INTUICJA

Zawsze wyczujemy, że coś jest zrobione na siłę. Mamy nosa do tego rodzaju motywacji, chociaż bywa, że trudno to wyjaśnić.

Niby ładnie, dobrze przygotowane, wszystko na swoim miejscu, ale czuć zacisk, brak polotu, jakiegoś rodzaju przepływu.

Czytasz tekst, patrzysz na czyjś taniec, słuchasz wywiadu i cię nie porywa, nie zatrzymuje albo wręcz odrzuca.

I o to czucie chodzi w życiu, o zaufanie nieodpartemu wrażeniu, intuicji, o zaufaniu sobie.

 W OKU CYKLONU

Znowu program nie działa, chociaż walczę z komputerem kolejną godzinę.

Dzwonię i dzwonię, próbując się umówić, ale nie ma wolnych terminów.

Znasz pewnie te sytuacje dość dobrze.

Pojawiają się pytania, czy to dla mnie sprawdzian czy naprawdę chcę? Może to jednak znak, żeby się wycofać? Co robić i dlaczego moje działania nie przynoszą założonego efektu? Czy ja tu coś robię źle?

Nie szukaj odpowiedzi, gdy jesteś w oku cyklonu, bo wtedy trudno stanąć z boku, być obserwatorem i zauważyć pewne rzeczy. Lepszy moment na zejście w głąb siebie będzie później, na chłodno.

Teraz zapisuj, nagrywaj wszystko, co do ciebie przychodzi, na bieżąco.

Pozwól się temu dziać, oddychaj, podziel się z kimś bliskim, nie bądź z tym sama. Wesprzesz w ten sposób twój system nerwowy. 

Staraj się czuć i być w tym czuciu. Żeby nie uciekać od tego. Ale też zadbać o siebie i chronić.

Na wnioski przyjdzie jeszcze czas. Teraz rób swoje i puść to. Zaufaj i daj wszechświatowi przestrzeń do działania.

Tak, wszystko z tobą w porządku. I pamiętaj, nie jesteś sama.

MARZENIE

Po co mieć marzenie, którego nie mogę spełnić? Po co o nim w ogóle myśleć?
Po pierwsze marzenia to nie zadania do odhaczenia z listy. Ich realizacja nie podlega ocenie bycia sukcesem lub porażką. Jak ich nie spełnisz, to nadal wszystko z tobą w porządku 😉
Po drugie, ubieranie marzenia w konkrety, zastanawianie się jak, z kim, gdzie i po co daje uczucie błogości, spełnienia, radości, a to nas niesamowicie karmi. Zanurzenie się w tym daje siłę i motywację do realizacji.
Po trzecie, kierując uwagę w stronę emocji i czując się tak, jakbyś spełniła swoje marzenie, posyłasz pozytywną energię w kosmosy i wierz lub nie, ale prosząc dajesz znak, że jesteś gotowa, żeby przyjąć.
I pamiętaj, że ważne jest, żeby mieć zgodę na to, że może nie zrealizujesz swojego pragnienia, ale też nigdy do końca tego nie wiesz, bo przecież nie znasz swojej przyszłości i tego, co się w twoim życiu zdarzy.
Marzmy więc, kolorujmy swoje dni, działajmy, krok po kroku przybliżając się do celu. Wszystko z oddechem i zaufaniem, że jest dokładnie tak, jak ma być.

 

WSZYSTKO JEST Z TOBĄ W PORZĄDKU

Cokolwiek się u ciebie dzieje, cokolwiek się z tobą dzieje, cokolwiek mówisz o sobie i inni mówią o tobie…

Wszystko jest z Tobą w porządku.

Możesz robić błędy, możesz nie wierzyć w siebie i swoje pomysły czy marzenia, możesz pozwalać innym na krytykowanie ciebie

i wciąż i nadal

Wszystko jest z Tobą w porządku.

Ale… mówię to moim klientom na sesjach i teraz Tobie nie po to, żebyś odpuściła, nic nie robiła, niczego nie zmieniała. Nie po to, żebyś nadal żyła niezdrowo i w niezdrowym związku, pracy, otoczeniu.

Z tego poczucia, że wszystko jest z tobą w porządku, możesz czerpać moc i możliwość do zmiany obecnej sytuacji życiowej - bo takie źródło mocy i siły masz w sobie, a nazywa się ono:

Wszystko jest z Tobą w porządku.

Pamiętaj o tym.

ZMIANA I EMOCJE c.d.

Dlaczego tak trudno przychodzi nam zaakceptowanie zmiany?

Często zaskoczenie, jakie się najpierw pojawia jest ogromne, do tego towarzyszy mu frustracja i złość, a czasem i bezsilność.

Emocje ciężkiego kalibru.

"No bo jak to? Tyle przygotowań, planów, kroków, zamierzeń, poniesionych kosztów, wykonanych czynności i nic? Nie tak miało być przecież! Nie zgadzam się!"

Tyle, że zmiana nadeszła, czy tego chcesz, czy nie. Masz natomiast wpływ na to, co z tym zrobisz.

Trudne? No pewnie. Całkiem spore stadko oczekiwań właśnie przestało mieć rację bytu. Wrażenie, że kontrolujesz sytuację odeszło w siną dal. Czarna „d” chciałoby się rzec.

Zaburzone poczucie kontroli szaleje. Czujesz, że wszystko wymknęło ci się z rąk i na nic już nie masz wpływu. Niespełnione oczekiwania przyniosły zawód i żal.

Tak. Masz prawo czuć to wszystko.

A jak już przeżyjesz te emocje i złapiesz dystans, to zobaczysz, że gdzieś obok, cichutko, nienachalnie próbuje się przebić na światło dzienne, zaufanie. Złap się go mocno. To wierny przyjaciel. Z niejednego bagna cię jeszcze wyciągnie. Z nim jest po prostu łatwiej dalej żyć.

Śmiało.

 ZMIANA I EMOCJE c.d.

Gdy ze strachu przed zmianą przestaję się już miotać jak ryba bez wody, gdy odzyskuję oddech i jako taką świadomość, mogę zadać sobie pytania.
Pytania, które pomogą mi uporać się z tym, co czuję i w zadbaniu o siebie zaplanować następne działania.

Czemu się wściekam? Bo co? Bo kto?
Czy aby na pewno?
Czy to na pewno prawda, co myślę?
Czego się tak naprawdę boję?
Jaki jest najczarniejszy scenariusz, który może się spełnić?
Jak ma się moje wyobrażenie do rzeczywistości? Jakie są fakty?

I powoli, powoli, wynurzamy się na powierzchnię. Emocje opadają i można się spokojnie rozejrzeć. Nie trzeba od razu rzucać się w działanie. Spokojnie. Oddychaj, patrz, i znów oddychaj.

Powoli, krok za krokiem. Znajdziesz siły i sposób, żeby przyspieszyć (jeśli trzeba), ale teraz „tylko spokój może nas uratować”

ZMIANA I EMOCJE

Najtrudniejsze w zmianie, która nadchodzi jest ten cały szereg myśli, które nas od razu napadają.

„O rany, ile się trzeba będzie teraz narobić!”

„Zaplanowanie kroków zajmie mi chyba całą wieczność.”

„Jeszcze nie wiem, jak to będzie, ale na pewno ciężko.”

„Po co to wszystko?”

„Komu przeszkadzało to, jak jest teraz?”

„Nie jestem na to gotowa!”

A pod tym wszystkim siedzą emocje. Z mojego doświadczenia, to strach jest najczęstszym gościem.

Boimy się, że nie wiemy, co i jak. Że sami nie podołamy, że to oznacza duże przeciążenia i zmęczenie non stop, że to, co nowe pokaże nasz brak kompetencji, że zmiana przyniesie efekt gorszy od oczekiwanego i okaże się, że wszystkie wysiłki pójdą na marne.

Uch… Sporo tego… czuję ciężar i decyduję zatrzymać tą rozpędzającą się maszynę. Jak? Np. świadomie skupiam wzrok na jednej rzeczy z mojego otoczenia – np. jaka ona jest? Jaki ma kolor, strukturę? O, zatrzymałam kołowrotek myśli. Skupię się teraz na sobie, na swoim oddechu, kierując go w konkretne miejsca. Strach zelżał. Czuję się trochę lepiej. Ok, czy mogę teraz przyjrzeć się nadchodzącej zmianie już bez zadyszki?

ZMIANA I CO DALEJ

I gdy już czuję, że mogę, to zaczynam się rozglądać. Co mogę, co chcę teraz zrobić? Czy już wiem, jaki będzie mój następny krok?

Może mam zaufać i odpuścić zgodnie z myślą „wszystko zawsze działa na moją korzyść”.

Tak, wierzę w to. Nie raz się przekonałam, że tak właśnie jest. Coś, co na pierwszy rzut oka wydawało się trudne (i było!), okazywało się przynosić dobro dla mnie. Tyle, że to często widać dopiero po upływie czasu.

A czasem nie widzę sensu, ale skoro się przydarzyło, to już tego nie zmienię. Idę więc dalej. Bogatsza w doświadczenie. Po prostu. Bez zagnieżdżania się w miejscu i szukaniu znaczenia.